ماه و کلاه یک روز با خانواده‌ام به شهربازی رفتیم. مادر و پدرم چیزهایی را برای ما خریدند. آن‌ها برای من یک کلاه آبی روشن خریدند. در راه بازگشت به خانه، باد تندی وزید و کلاه مرا با خود برد. باد کلاه‌ام را به بالای یک درخت بلند برد. کلاه من به یک شاخه گیر کرد. من خیلی ناراحت بودم. من گریه کردم و گریه کردم. من از ناراحتی نتوانستم شام بخورم. آن شب، ماه به آسمان آمد. کلاهِ من که بالای درخت بود روی سرِ ماه بود. انگار ماه کلاه من را پوشیده بود. او به من لبخند زد و من هم به او لبخند زدم. روز بعد، مادرم به من یک کلاه قرمز درخشان داد. من آن کلاه را دوست داشتم. آن شب ماه و من هر دو کلاه بر سر داشتیم. ما لبخند می‌زدیم. ما خوش‌حال بودیم.