لاک‌پشت خانه‌اش را پیدا می‌کند لاک‌پشت دارد دنبال یک چیز می‌گردد. حلزون از او پرسید: »داری دنبال چه چیزی می‌گردی؟« لاک‌پشت پاسخ داد: »دارم دنبال خانه‌ام می‌گردم. تو آن را ندیده‌ای؟« حلزون که روی لاک‌پشت می‌لغزید، گفت: »نه، من خانه‌ی تو را ندیده‌ام اما به تو کمک می‌کنم که آن را پیدا کنی«. آن‌ها با هم به دنبال خانه‌ی لاک‌پشت گشتند اما هیچ‌جا خانه‌ی او را نیافتند. گنجشک از آن‌ها پرسید: »شما دنبال چه چیزی می‌گردید؟« حلزون از او پرسید: »تو خانه‌ی لاک‌پشت را ندیده‌ای؟« »من هیچ خانه‌ای ندیده‌ام اما به شما کمک می‌کنم آن را پیدا کنید«. گنجشک این را گفت و در آسمان پرواز کرد. لاک‌پشت گفت: »من نمی‌توانم ادامه بدهم«. گنجشک پایین آمد و پشت سر حلزون، روی لاکِ لاک‌پشت نشست. لاک‌پشت با زحمت به راه خود ادامه می‌داد اما هیچ نشانه‌ای از خانه‌اش پیدا نمی‌کرد. موش هم خانه‌ی لاک‌پشت را ندیده بود. او به سرعت به بالای لاکِ لاک‌پشت رفت و روی آن نشست. نسیم وزید و برگ‌هایی را که روی زمین بود، در اطراف لاک‌پشت و دوستان‌اش چرخاند و چرخاند. آسمان تاریک شد. لاک‌پشت با گریه گفت: »خانه‌ی من کجاست؟« بالای تپه‌ها رعد و برق زد. باران قطره قطره قطره می‌بارید. باد وزید و گنجشک و موش را در هوا چرخاند. صدای رعد در سرتاسر دره پیچید. لاک‌پشت گریه کرد و از ترس خودش را در لاک‌اش جمع کرد. درون لاک او خیلی گرم و دنج بود. لاک‌پشت لبخند زد و گفت: »آه! این خانه‌ی من است«. به دوستان‌اش گفت: »بیایید و زیر آن پناه بگیرید«. پس آن‌ها کنار هم نشستند و منتظر ماندند تا توفان تمام شود.