دندانِ لق دندانِ پونه لق شده است. پونه به مادربزرگ می‌گوید: »ببین مادربزرگ! دندانِ من لق شده است«. مادربزرگ گفت: »چیزی نیست عزیزم! وقتی یک دندان لق بشود و بیافتد، دندان تازه‌ای جای آن رشد می‌کند«. مادربزرگ گفت: »من می‌توانم دندان‌هایی را که لق می‌شوند، بکشم«. پونه گفت: »باشد مادربزرگ«!. مادربزرگ برای کشیدن دندان، یک نخ را به دور دندان می‌بندد و سپس آن را می‌کشد. با کشیدن نخ، دندان هم بیرون می‌افتد. پونه می‌گوید: »با دندان افتاده‌ام چه‌کار کنم مادربزرگ؟« مادربزرگ گفت: »آن را به روی بام بیانداز تا کلاغ آن را با خود ببرد و در دل‌ات یک آرزو بکن«. پونه یک تکه زغال پیدا می‌کند و دندان‌اش را به آن می‌چسباند. یک، دو، سه، پونه زغال را به رویِ بام پرتاب می‌کند و یک آرزو می‌کند. دانا از او می‌پرسد: »آرزوی‌ات چه بود؟« پونه جواب می‌دهد: »این یک راز است«. پونه می‌گوید: »مادربزرگ! من هر روز دندان‌های جدیدم را مسواک می‌زنم«. مادربزرگ لبخند می‌زند.