مورچه کوچولو یک نقشه‌ی زیرکانه دارد مورچه کوچولو دوست دارد کتاب بخواند. دیگران مورچه کوچولو را دست می‌اندازند. »مورچه‌ها کتاب نمی‌خوانند. مورچه‌ها غذا جمع می‌کنند«. این‌جا جایی است که مورچه کوچولو کتاب می‌خواند. آیا می‌توانی او را ببینی؟ بیا با هم یک نگاهی بیاندازیم. مورچه‌های دیگر هرچیزی را که پیدا می‌کنند، جمع می‌کنند. پس از آن غذاها را در زیر زمین انبار می‌کنند. "مورچه کوچولو! تو نباید کتاب بخوانی!" "تو باید غذایی که ما نیاز داریم جمع کنی!" در پاییز، تمام برگ‌ها روی زمین می‌افتند. تمام غذاها قدیمی و قهوه‌ای می‌شوند. ملکه غذا می‌خواهد. او می‌خواهد انبارِ غذای‌اش پر باشد. همه‌ی مورچه‌ها باید بیش‌تر کار کنند. مورچه کوچولو فریاد زد: »من یک جای خوب را بلدم«. »ما به یک رستوران نیاز داریم. من این را از کتابی که خواندم فهمیدم«. مورچه‌ها همه پشت سر هم رژه می‌روند. آن‌ها تا غروب خورشید رژه می‌روند. مورچه کوچولو می‌گوید: »همه بایستید«! »آخر ما به این‌جا رسیدیم. این یک رستوران است«. مورچه‌ها همه پشت سر هم رژه می‌روند. آن‌ها یک همبرگر را می‌برند. آن‌ها یک کیک را می‌برند. وقتی مورچه‌ها به پیشِ ملکه برمی‌گردند، ملکه خوش‌حال است. مخزن‌های غذا پر شده است. آن‌ها از خوش‌حالی مانند دیوانه‌ها فریاد می‌کشند. پدر و مادر مورچه کوچولو به او می‌گویند: »ما به تو افتخار می‌کنیم«. تو واقعا باهوشی پسر!