قایم‌باشک بچه‌ها دارند قایم‌باشک بازی می‌کنند. حالا نوبت پونه است تا قایم شود. او بین ساقه‌های ذرت قایم می‌شود. تو می‌توانی او را ببینی؟ دانا و خورشید او را صدا می‌زنند. پونه پاسخ نمی‌دهد. او هیچ حرفی نمی‌زند. حتی زمانی که یک مورچه پای او را گاز می‌گیرد. اما الان گرم است و پونه خوابش می‌آید. به‌زودی خوابش می‌برد. وقتی بیدار می‌شود، هوا دارد تاریک می‌شود. او تنها است. پونه گریه می‌کند. آن‌ها او را فراموش کرده‌اند. ناگهان او صدای پدرش را می‌شنود. او فریاد می‌زند: »پونه! پونه! کجایی؟« پونه فریاد می‌زند: »من این‌جا هستم پدر«! و پدر او را پیدا می‌کند. پدر به او می‌گوید: »تو الان پیش من جایت امن است«. پونه چیزی نمی‌گوید. او فقط گریه می‌کند و گریه می‌کند.